Przymrozek i upał nie zaskoczą Twojego sadu

Rozmawialiśmy z producentami gruszek o tym, jak wygląda dzisiejsza ochrona przed przymrozkiem: nocne dyżury, ręczne uruchamianie zraszania i decyzje podejmowane na wyczucie.

Stacja meteo stoi obok sadu i mierzy powietrze. Plon wisi w koronie, kilka metrów wyżej, gdzie temperatura bywa zupełnie inna.

Kamera termowizyjna jeździ nad sadem i mierzy temperaturę tam, gdzie wisi plon.

Bez ochrony temperatura pąka schodzi poniżej zera i tam zostaje do rana. To godziny, w których ginie plon.

Model widzi ten spadek zawczasu i uruchamia zraszanie, zanim krzywa dotknie zera.

Woda oddaje ciepło, zamarzając. Temperatura pąka zatrzymuje się na zerze i tam zostaje do świtu.

Zamiast jednej stacji meteo, kamera termowizyjna przejeżdżająca nad sadem i zbierająca temperatury tam, gdzie faktycznie rośnie plon.

Algorytmy analizują dane z czujników IoT i przewidują moment, w którym trzeba zacząć zraszać, by nie stracić owoców.

Zraszanie strefowe ogranicza zużycie wody i energii w porównaniu z uruchamianiem całej instalacji, a ochrona trwa tak długo, jak trwa zagrożenie.

Wniosek o wsparcie w ramach PS WPR 2023–2027

Projekt Water Orchard Shield ubiega się o dofinansowanie w ramach interwencji I.13.5 „Współpraca Grup Operacyjnych EPI”, prowadzonej przez ARiMR.

Pomiary temperatury w koronie sadu, pierwsze wnioski

Porównaliśmy odczyty ze stacji meteorologicznej z pomiarami prowadzonymi bezpośrednio w koronie drzew. Różnice okazały się na tyle duże, że decyzja o zraszaniu podjęta na podstawie samej stacji bywa spóźniona.

Gospodarstwo sadownicze Mateusz Pluta prowadzi uprawy gruszy i innych owoców deserowych, wnosząc do projektu wieloletnie doświadczenie sadownicze oraz teren pod pilotaż systemu.

Localscreens sp. z o.o. odpowiada za rozwój technologii: sprzęt IoT, kamerę termowizyjną oraz aplikację analizującą dane w czasie rzeczywistym.

Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu zapewnia zaplecze naukowe projektu oraz opiekę merytoryczną nad badaniami nad mikroklimatem sadu.